වර්තමාන ශ්රී ලංකාවේ පවුල් ඒකකය තුළ දෙමාපියන් සහ දරුවන් අතර පවතින සබඳතා දැඩි අර්බුදයකට ලක්ව ඇති බව මනෝවිද්යා ක්ෂේත්රයේ විශේෂඥයින් පෙන්වා දෙයි. තාක්ෂණයේ දියුණුව සහ කාර්යබහුල ජීවන රටාව හේතුවෙන් පවුලේ සාමාජිකයන් අතර තිබිය යුතු අන්යෝන්ය අවබෝධය සහ සමීපභාවය ක්රමයෙන් ගිලිහී යමින් පවතී.
විශේෂයෙන්ම 2010 වසරින් පසු උපන් දරුවන් අතර තාක්ෂණයට ඇබ්බැහි වීම, නිර්මාණශීලීත්වය අඩුවීම සහ ස්වාධීන චින්තනය දුර්වල වීම වැනි ගැටලු රැසක් මතුව තිබේ. අධ්යාපන ඉලක්ක පසුපස පමණක් හඹා යන දරුවන් තුළ සමාජ කුසලතා සහ සහයෝගීතාව වැනි ගුණාංග ගිලිහී යාම අනාගතයට අභියෝගයක් වී ඇත.
දෙමාපියන් තම දරුවන්ගේ අනාගතය වෙනුවෙන් දැඩි කැපවීම් සිදුකළද, නිවසේදී දරුවන් සමඟ විවෘතව අදහස් හුවමාරු කර ගැනීමට නොහැකි වීම විශාල අඩුවක් බව හඳුනාගෙන ඇත. මීට අමතරව, පාසල් පද්ධතිය තුළ ගුරු-සිසු සබඳතා පවා විභාග කේන්ද්රීය වීම හේතුවෙන් දරුවන්ගේ චිත්තවේගීය වර්ධනයට බාධා එල්ල වී තිබේ.
මෙම තත්ත්වය මගහරවා ගැනීම සඳහා දෙමාපියන්, ගුරුවරුන් සහ උපදේශකවරුන් එක්ව දරුවන්ට ජීවන කුසලතා සහ සන්නිවේදන හැකියාවන් වර්ධනය කිරීමට මඟ පෙන්විය යුතුය. පවුල තුළ සැනසීම සහ සුහදත්වය ගොඩනැගීම සඳහා කාලය වෙන් කිරීම අද දවසේ අත්යවශ්ය කරුණක් බව විශේෂඥ මතයයි.
