ශ්රී ලංකාවේ බන්ධනාගාර පද්ධතිය මේ වන විට දැඩි අර්බුදයකට ලක්ව ඇති බව වාර්තා වේ. රට පුරා පිහිටි බන්ධනාගාර 22ක් තුළ රඳවා සිටින රැඳවියන් සංඛ්යාව 41,200 ඉක්මවා ගොස් ඇති අතර, මෙය බන්ධනාගාරවල නියමිත ධාරිතාව මෙන් තුන් ගුණයකටත් වඩා වැඩි අගයකි.
පවතින දත්තවලට අනුව, බන්ධනාගාරගතව සිටින පිරිසෙන් 74%කට ආසන්න ප්රමාණයක් තවමත් වරදකරුවන් නොවූ රිමාන්ඩ් භාරයේ පසුවන සැකකරුවන්ය. මත්ද්රව්ය ජාවාරම් සම්බන්ධයෙන් අත්අඩංගුවට ගන්නා පිරිස් දිනෙන් දින ඉහළ යාමත් සමඟ බන්ධනාගාරවල පවතින ඉඩ පහසුකම් ප්රමාණවත් නොවීම බරපතල ගැටලුවක් බවට පත්ව තිබේ.
සිරගෙවල් තුළ මත්ද්රව්ය ජාවාරම්කරුවන් සිය ජාලයන් පවත්වාගෙන යාම සහ ඇතැම් නිලධාරීන්ගේ සහයෝගය මත ඔවුන් සුඛෝපභෝගී ජීවිත ගත කිරීම බන්ධනාගාර පද්ධතියේ පවතින අභ්යන්තර දූෂිත තත්ත්වය මනාව පැහැදිලි කරයි. මෙවැනි පරිසරයක් තුළ සුළු වැරදිවලට හිරවන සාමාන්ය පුද්ගලයන් පවා දරුණු අපරාධකරුවන් බවට පත්වීමේ අවදානමක් පවතින බව විචාරකයෝ පෙන්වා දෙති.
බන්ධනාගාර තුළ පවතින අසූචිමය තත්ත්වය, සනීපාරක්ෂක ගැටලු සහ රැඳවියන් හිටගෙන නින්දට යන තරමට පවතින තදබදය මානුෂීය ගැටලුවක් බවට පත්ව ඇත. මේ සඳහා කඩිනම් ඇප ප්රතිසංස්කරණ ක්රමවේදයක් සහ බන්ධනාගාර කළමනාකරණය සඳහා නව වැඩපිළිවෙලක් අවශ්ය බව අවධාරණය කෙරේ.
මීගමුව බන්ධනාගාරයේ සිදුවීම් වැනි සිදුවීම්වලින් පෙනී යන්නේ, පාලනය ගිලිහී යන තත්ත්වයක් තුළ බන්ධනාගාර පද්ධතියේ ප්රතිසංස්කරණ තවදුරටත් ප්රමාද කළ නොහැකි බවයි. රජය විසින් මත්ද්රව්ය මර්දන ව්යාපෘති ක්රියාත්මක කළ ද, බන්ධනාගාර තුළ පවතින මෙම තදබදය සහ දූෂණය පිළිබඳව නිසි අවධානයක් යොමු නොවීම කනගාටුදායක කරුණකි.
