ශ්රී ලංකාවේ වයස්ගත වන ජනගහනයට ගැළපෙන පරිදි වැඩිහිටි සුරක්ෂිතභාවය පිළිබඳ නීතිමය රාමුව වහාම සංශෝධනය විය යුතු බව විශේෂඥයෝ පෙන්වා දෙති. 2000 වසරේදී හඳුන්වා දුන් වැඩිහිටි තැනැත්තන්ගේ අයිතිවාසිකම් සුරැකීමේ පනත වර්තමාන සමාජ-ආර්ථික තත්ත්වයන්ට අනුව යාවත්කාලීන නොවීම විශාල අඩුවක් ලෙස හඳුනාගෙන ඇත.
දත්ත වාර්තාවන්ට අනුව 2052 වසර වන විට මෙරට සමස්ත ජනගහනයෙන් 24.8%ක්ම වයස අවුරුදු 60ට වැඩි පුද්ගලයන් වනු ඇත. එහෙත් පවතින නීතිය තුළ වැඩිහිටි නිවාස නියාමනය කිරීමේදී සහ නීති උල්ලංඝනය කරන්නන්ට එරෙහිව දැඩි දඬුවම් ලබා දීමේදී පවතින ප්රායෝගික ගැටලු තවමත් විසඳී නොමැත.
මේ වන විට ලංකාවේ වැඩිහිටි නිවාස 300කට ආසන්න ප්රමාණයක් නිසි ලියාපදිංචියකින් තොරව පවත්වාගෙන යනු ලබන බව වාර්තා වේ. එවැනි ආයතනවල ආරක්ෂාව සහ පහසුකම් පිළිබඳව නිරන්තර අධීක්ෂණයක් සිදු නොවීම වැඩිහිටියන්ගේ ජීවිත අවදානමට ලක්වීමට ප්රධාන හේතුවක් වී තිබේ.
එමෙන්ම, වැඩිහිටි දෙමාපියන්ට තම දරුවන්ගෙන් නඩත්තු දීමනා ඉල්ලා සිටීමට නීතියෙන් හිමිකමක් තිබුණද, ඒ පිළිබඳව සමාජයේ පවතින දැනුවත්භාවය ඉතා අඩු මට්ටමක පවතී. වැඩිහිටි නිවාසවල සිදුවන නොසලකා හැරීම් හෝ අනතුරු සම්බන්ධයෙන් දණ්ඩ නීති සංග්රහය යටතේ අපරාධමය වගකීමක් පැවතියද, නියාමන බලතල ශක්තිමත් කිරීම අත්යවශ්ය කරුණකි.
වැඩිහිටියන්ගේ අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීම සහ ඔවුන්ට ගෞරවනීය ජීවිතයක් ගත කිරීමට අවශ්ය වටපිටාව සකස් කිරීම උදෙසා පනතේ පවතින දුර්වලතා මඟහරවා ගනිමින් නව සංශෝධන කඩිනමින් හඳුන්වා දිය යුතු බව වැඩිදුරටත් අවධාරණය කෙරේ.
අනුර කුමාර දිසානායක 
හරිනි අමරසූරිය 
සජිත් ප්රේමදාස 
සිවඥානම් ශ්රීතරන් 
රවුෆ් හකීම් 
රනිල් වික්රමසිංහ 
ආගම / බුද්ධාගම 
ආදර්ශ පාඨය 
ආධ්යාත්මිකත්වය 
ඉතිහාසය 
ඉන්දියාව 
අනුරාධපුර