රට තුළ ක්‍රියාත්මක කිරීමට යෝජිත නව ත්‍රස්ත විරෝධී පනත (PSTA) සම්බන්ධයෙන් මේ වන විට සමාජයේ විවිධ මතවාද ගොඩනැගෙමින් පවතී. මෙම පනත මගින් ජාතික ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීමේ මුවාවෙන් පුරවැසියන්ගේ මූලික අයිතිවාසිකම් සහ නිදහස සීමා වනු ඇතැයි විවිධ පාර්ශව සැක පළ කරති.
විශේෂයෙන්ම, කොණ්ඩය වැවීම හෝ පච්ච කොටා ගැනීම වැනි පුද්ගලික ලක්ෂණ පවා ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාකාරකම් ලෙස අර්ථ දැක්වීමට ඉඩ ඇති බවට සමාජ මාධ්‍ය ඔස්සේ මතුවූ කතාබහ කෙරෙහි අධිකරණ අමාත්‍යවරයා ද ප්‍රතිචාර දක්වා තිබුණි. කෙසේ වෙතත්, නීතිඥ සංගමය ඇතුළු සිවිල් සංවිධාන පෙන්වා දෙන්නේ මෙම පනතේ අඩංගු ඇතැම් වගන්ති මගින් අධිකරණ බලය යම් තරමකට සීමා වී ජනාධිපතිවරයා වෙත බලතල කේන්ද්‍රගත වන බවයි.
ලෝකයේ බොහෝ රටවල් ජාතික ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් ත්‍රස්ත විරෝධී පනත් භාවිතා කළද, ඒවා ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාමුවක් තුළ ක්‍රියාත්මක කිරීම වැදගත් වේ. 1979 වසරේ හඳුන්වා දුන් පැරණි පනත (PTA) මෙන්ම, නව පනත ද මර්දනකාරී මෙවලමක් ලෙස භාවිත වනු ඇතැයි යන බිය විපක්ෂය සහ සිවිල් සමාජය තුළ පවතී.
පච්ච කොටා ගැනීම හෝ ශරීර අලංකරණය වැනි දේ අපරාධයක් ලෙස සැලකීම 19 වන සියවසේ පැවති යල් පැන ගිය අපරාධ විද්‍යාත්මක න්‍යායන් සිහිගන්වයි. නූතන ලෝකයේ සැබෑ ත්‍රස්තවාදීන් හඳුනා ගැනීම සඳහා එවැනි බාහිර ලක්ෂණ පමණක් නිර්ණායක කර ගැනීම ප්‍රායෝගික නොවන බව විචාරකයින්ගේ මතයයි.
සැබෑ ත්‍රස්තවාදය සහ සමාජ විරෝධී ක්‍රියා මැඩපැවැත්වීම සඳහා නීතියේ ආධිපත්‍යය තහවුරු කිරීම අත්‍යවශ්‍යය. එහෙත්, නව පනතක් ගෙන එන විට එය ජාත්‍යන්තර ප්‍රමිතීන්ට අනුකූලව සහ පුරවැසි අයිතීන් සුරක්ෂිත වන පරිදි සකස් කිරීම රජයේ වගකීමකි.
අනුර කුමාර දිසානායක 
හරිනි අමරසූරිය 
සජිත් ප්රේමදාස 
සිවඥානම් ශ්රීතරන් 
රවුෆ් හකීම් 
රනිල් වික්රමසිංහ 
ආගම / බුද්ධාගම 
ආදර්ශ පාඨය 
ආධ්යාත්මිකත්වය 
ඉතිහාසය 
ඉන්දියාව 
අනුරාධපුර